در یک لحظه افرادی که در میان دانشجویان حاضر در محل پراکنده بودند دور هم جمع شده و پوستر هایی میان آنان پخش شد و آنها هم در مقابل دانشجویان معترض صف آرایی کرده و شروع به شعار علیه دانشجویان نمودند. در پوستر های آنان نوشته شده بود"رئیس جمهور انقلابی حمایتت می کنیم"،" منافق حیا کن دانشگاه را رها کن"،هولوکاست دروغه".

   دانشجویان خواستار ورود به سالن برگزاری مراسم بودند و افراد سازماندهی شده در مقابل آنان حایل شده بودند. برای دقایق طولانی هردو گروه در مقابل هم شعار دادند و تا آستانه درگیری فیزیکی پیش رفتند.در میان افراد سازماندهی شده چند نفر میانسال بودند که هدایت جمع را برعهده داشتند. از یکی از آنها که شعارها را علیه دانشجویان تنظیم می کرد شنیدم که به بغل دستی اش گفت "بچه های سپاه کجایند اینها دارند وارد سالن می شوند"، از یکی دیگر شنیدم که به بقیه می گفت "بچه ها پوستر ها را بالا بگیرید." یکی دیگرشان پوستر پخش می کرد و بالاخره موفق شدند از ورود دانشجویان بداخل سالن جلوگیری کنند. دانشجویان هم در همان محوطه تجمع خود را تشکیل دادند  و با یک بلند گوی دستی دبیر انجمن دانشگاه تهران و علوم پزشکی شروع به صحبت کرد. او گفت "ما سوالهایی داریم که خواستار آن هستیم که به ما اجازه پرسش داده شود. رئیس جمهور در دانشگاه کلمبیا ایران را آزادترین کشور نامید ما در اینجا می خواهیم که دوستان دانشجوی ما را آزاد کنید تا به کلاس درسشان برگردند. ما می خواهیم که اساتیدمان به کلاس درسشان برگردند احمدی نژاد مقدس نیست و مردم در انتخابات آتی جواب قاطعی به او خواهند داد." در حین سخنرانیهای دانشجویان افراد سازماندهی شده شعارهای تندی علیه دانشجویان سر می دادند و به کرات آنها را منافق خطاب می کردند.

   پس از پایان میتینگ دانشجویان در محل، آنان با شعارهایی در حمایت از آزادی و دموکراسی و آزادی زندانیان سیاسی  به سمت درب غربی دانشگاه براه افتادند و خواستار خروج از دانشگاه شدند اما درب با زنجیر قفل شده بود. در یک لحظه نیروهای ضد شورش در مقابل درب و بیرون آن ظاهر شدند و با باتوم به دست دانشجویانی که نرده ها را گرفته بودند زدند. نکته قابل تامل در این برخورد، استفاده پلیس از اسپری فلفل در ماه مبارک رمضان علیه دانشجویان بود. پس از این اقدام پلیس، دانشجویان شعار دادند"ایران شده فلسطین ملت چرا نشستین"،"ای ملت باغیرت حمایت حمایت"،"دانشجو میمیرد ذلت نمی پذیرد".

   مدتی بعد دانشجویان به سمت درب اصلی دانشگاه براه افتادند. آنجا نیز از بیرون توسط نیروهای ضد شورش مسدود بود یک لباس شخصی بیسیم بدست در بیرون درب شروع به فحاشی به دانشجویان کرد و آنها را "اراذل دانشجو" نامید و تهدید کرد که " همه تان را شناسایی و از صورتتان فیلمبرداری کردیم اگر بیرون بیایید دستگیرتان می کنیم" این حرف موجب تحریک دانشجویان شد و آنها وی را "چماق بدست مزدور" خطاب کردند.

 محمود احمدی نژاد از درب مخفی وارد سالن شده و از همان درب هم خارج گردید. 

   دفتر تحکیم وحدت طیف علامه هم قبل از اجرای مراسم بیانیه ای صادر کرده است که بخشهایی از آن بدین شرح است:

   جناب آقای احمدی نژاد؛ با سلام؛ به عنوان منتخبان بزرگترین تشکل منتقد دانشجویی به شما سلام مینماییم تا به عهدی که با خود بسته ایم وفادار باشیم و بدی را برای هیچ کس نخواهیم. حتی اگر آن شخص رئیس دولتی باشد که در دانشگاه کلمبیا از آزادی کم نظیر در ایران و از خوش رفتاری با منتقدان و دگراندیشان بگوید و از آزادی زنان دم زند اما ماموران وزارت اطلاعتش ما را همین چند روز پیش در سلولهای انفرادی بند 209 زندان اوین به مدت یک ماه -حتی از افکارمان- بازخواست کرده باشند؛ مسئولین وزارت علومش در طی دو سال ریاست وی بر هیات دولت 43 تشکل منتقد دانشجویی اعم از شورای صنفی، کانون فرهنگی و انجمن اسلامی را تعلیق یا منحل نموده باشند و بیش از 550 دانشجو را به جرم ابراز عقیده راهی کمیته انضباطی کرده باشند تا مجازات گردند و حتی اگر در این دو سال بیش از 70 تن از اعضا این اتحادیه بازداشت و بسیاری از دانشجویان منتقد ستاره دار و از حق تحصیل محروم و اساتید برجسته اش به جرم دگراندیشیدن اخراج شده باشند و دختران کشورش تنها به جرم دختر بودن از تحصیل باز مانده باشند، اگر بهای بذل و بخشش بی حسابش به کشورهای آمریکای جنوبی فقر و بیکاری برای مردمش و کسری بودجه دانشگاهها باشد و سخنانش در مورد هولوکاست و اقداماتش در عرصه بین الملل تحریم و محرومیت را برای مردم کشورش به ارمغان آورده باشد. آری ما باز هم با سلام آغاز مینماییم که بارها گفته ایم سربلندی ایران و ایرانی را خواستاریم و از این روست که دموکراسی در ایران و صلح در جهان را دنبال میکنیم. هر چند بهای آن زندان و محرومیت از تحصیل باشد. آقای احمدی نژاد! شما در دانشگاه کلمبیا ایران را یکی از آزادترین کشورهای جهان خواندید و از توهین کنندگان خواستید به کشور ما بیایند و قول دادید با آنها رفتاری دوستانه داشته باشید. اما بد نیست بدانید بسیاری معتقدند جرم سه دانشجوی دربند امیرکبیر اعتراض به حضور شما در دانشگاه امیر کبیر بود و نشریات جعلی بهانه ای بود تا منتقدان را به مسلخ ببرند. بسیاری معتقدند زنان و معلمان و کارگران و روزنامه نگاران به جرم کمترین انتقادی به بدترین شیوه مجازت شده اند و ... شنیده ایم که به دانشگاه خواهی آمد. براستی اگر تمام سوالات و انتقادات و اعتراضهایمان را پاسخی هست، اجازه دهید در میان آن همه میهمان گلچین شده که با خود به درون سالن خواهید آورد تنها یک نفر از اعضا شورای مرکزی این اتحادیه فردا به داخل سالن راه یابد و سوالات خود را از رییس دولت آزادترین کشور جهان! بپرسد. ما فردا پاسختان را انتظار میکشیم. بی شک همگان به نظاره برخورد مردی با هموطنانش خواهند نشست که عالمیان را برای پرسشگری به کشور خود فرا میخواند. به خاطر داشته باشید که آیندگان خواهند نوشت وی با دانشجویان کشور خود چه کرد. /شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت/

   دومین نامه سرگشاده شورای مرکزی تحکیم به احمدی نزاد وطرح 20 سوال از وی

   به فاصله چند ساعت پس از آنکه حضور و سخرانی احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا رسما اعلام گردید بسیاری از رسانه های اروپایی و آمریکائی اقدام به حملات لفظی نسبت به احمدی نژاد نمودند و مسئولین دانشگاه کلمبیا را به خاطر دعوت از رئیس جمهور ایران و قرار دادن تریبون معتبر این دانشگاه در اختیار وی مورد انتقاد قرار دادند. از طرفی از همان ابتدا انگیزه مسئولین این دانشگاه در جهت تحقیر و توهین به رئیس جمهور ایران قابل پیش بینی و محرز بوده است. آنان به خیال خود قصد داشتند رئیس جمهور ایران را در این دانشگاه و در میان هزاران آمریکائی مخالف وی به دام انداخته و او را با سوالات صریح و شفاف خود مورد انتقاد قرار دهند. بنظر می رسد با وجود محرز بودن سوئ نیت مسئولین این دانشگاه، احمدی نژاد نبایستی دعوت مسئولین این دانشگاه را برای حضور در فضائی که قطعا مطلوب سیاستمداران ایرانی نبود قبول می کرد. و حال که چنین نشد آیا بهتر نبود در این جلسه پس از قرائت بیانیه سراسر توهین و تحقیر که توسط رئیس این دانشگاه قرائت شد هیئت ایرانی به نشانه اعتراض این جلسه را ترک می نمود و سپس بیانیه ای در تقبیح آئین مهمان نوازی این دانشگاه صادر می کرد(چند سال پیش پس از کنفرانس برلین شرکت کنندگان ایرانی این کنفرانس متهم شدند که چرا پس از مشاهده آنهمه توهین به نظام اسلامی جلسه را ترک نکرده و به سخنرانی خود ادامه دادند و با این اتهام جمعی از روشنفکران که هیچ سمت دولتی در نظام هم نداشتند محکوم شدند).اما هیئت ایرانی به ریاست رئیس جمهور کشورمان به خیال استفاده از این فرصت و اشاعه دیدگاه خود در جامعه آمریکا دچار اشتباه بزرگی شد. درست است که قصد هیئت ایرانی نمایش مظلومیت ایرانیان به مردم آمریکا بود اما حضور شخصی چون محمود احمدی نژاد-که دنیا بخصوص جامعه آمریکا حساسیتهای خاصی نسبت به او و افکار و سخنان بی پروایش دارد- بعنوان پیام آور مظلومیت مردم ایران ، بیشتر یک مظلوم نمائی جلوه نمود تا نمایش مظلومیت. در مقابل،آمریکائیان هرچه می توانستند به رئیس جمهور ایران و بالطبع به ملت ایران توهین نموده حتی رئیس جمهور منتخب ایران را "هو" کردند و با عباراتی چون "دیکتاتور ستمگر کوتوله" و "حامی تروریسم" او را تحقیر کردند. در این هدف حتی ظاهر و آرایش تیره رنگ و تاریک سالن اجتماعات و تریبونی که آرم دانشگاه از آن کنده شده بود، همه در جهت این تحقیر بود.

   از دانشگاه کلمبیا که بگذریم حضور احمدی نژاد و سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل نیز قابل تامل بود. در طول ۲۸ سال پس از انقلاب، روسای جمهور ایران اعم از شهید رجایی، آیت ا... خامنه ای، هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی بارها در مجمع عمومی سازمان ملل با ابهت و اعتماد به نفس کامل شرکت نموده و آداب این حضور را بر طبق منافع و شان ملت ایران تنظیم نموده اند، اما رئیس جمهور فعلی و هیئت همراه گویا فراموش کرده اند که نماینده ملتی هستند که هنوز از سوی دولت های استکباری بخصوص آمریکا و انگلیس مورد تهدید و توهین قرار می گیرد. برای روشن شدن قضیه به حضور آقای هاشمی و خاتمی در دولتهای گذشته در مجمع عمومی اشاره می شود. این دو رئیس جمهور در هیچیک از سخنرانیهای روسای جمهور امریکا در مجمع عمومی حاضر نشده و در اجلاس  به هنگام سخنرانی وی به نشانه اعتراض به دولتمردان آمریکائی غائب بودند. در دوران کلینتون رئیس جمهور اسبق آمریکا با اینکه خاتمی در جلسه سخنرانی وی حضور نداشت، لیکن کلینتون و هیئت همراهش در هنگام سخنرانی سید محمد خاتمی در جلسه حاضر شده و به سخنان وی گوش دادند و گویا حتی کلینتون تمایل به دست دادن با رئیس جمهور ایران را داشته است و اما خاتمی حتی از حضور در جمع روسای جمهور کشورها که رئیس جمهور امریکا نیز در آن حاضر بود نشد و از گرفتن عکس یادگاری با این جمع امتناع ورزید. اما در اجلاس اخیر، آقای احمدی نژاد و هیئت همراه با بی توجهی کامل به عرف دیپلماتیک رایج کشورمان، در جلسه سخنرانی بوش که مروج و مجری اصلی جنگ در دنیاست حاضر شده و پای صحبتهای بعضا توهین آمیز او نشستند. و اما هنگامیکه نوبت سخنرانی احمدی نژاد بود، صندلیهای هیئت آمریکائی کاملا خالی بود و عجبا که رسانه ملی هم حضور هیئت ایرانی و عدم حضور هیئت امریکائی در هنگام سخنرانیها را بوضوح به تصویر کشید. 

   البته اینگونه رفتارهای غیر متعارف رئیس جمهور فعلی در قبل از این نیز سابقه داشته است.یک نمونه آن نامه وی به بوش بود که در آن انبوهی از معضلاتی که توسط خود دولت امریکا بوجود آمده بود در قالب یک درد دل به بوش عرضه شد و در واقع رئیس جمهور ایران با این کار شکایت شیطان را پیش شیطان برد.

   نمونه دیگر آن ملاقات با ملوانان متجاوز انگلیسی بود. با اینکه این ملوانها خود صراحتا به تجاوز به آبهای کشورمان اعتراف کرده بودند، اما رئیس جمهور ایرن ضمن اینکه آنان را مورد عفو قرار داد- که البته اقدام بجائی بوده است- اما بلافاصله پس از آزادی آنان، با مجرمین متجاوز ملاقات نموده و با آنان عکس یادگاری گرفت.

   اینگونه رفتارهای غیر دیپلماتیک، با اینکه هنوز هم مورد دفاع حامیان دولت است اما با نگاهی عمیق به آنها و مقایسه آن با رفتار روسای جمهور قبلی ایران از انقلاب تا کنون، تنها احساس حقارت و ضعف اعتماد به نفس دولتمردان فعلی در مقابل دولتمردان کشورهای استکباری را به ذهن متبادر می سازد.

   به هر حال به نظر می رسد دولتی که در داخل ، فاقد پشتوانه مردمی قوی و محکم باشد برای بقای خود سعی خواهد کرد در خارج از مرزها برای خود مقبولیت کسب کند و چه بسا در این مسیر به نتایج معکوس نیز دست یابد.

   این مطلب را هم بخوانید تا ببینید که حماقت متحجرین بسیج دانشجویی چگونه زمینه کفر گویی و توهین و انکار اصول دینمان را در دانشگاه تهران فراهم کرد!!!