![]() |
![]() |
|
| کی میتونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه... |
|
دکتر محمود احمدی نژاد در مراسم تقدیر از دانشجویان نمونه سال 86 دانشگاهها و مراکز آموزش عالی وزارت علوم و همچنین دانشجویان نمونه دانشکدههای علوم پزشکی وزارت بهداشت با تاکید بر اینکه جوانان ایرانی باید با سرعت خود را به بالاترین قلههای علمی جهان برسانند گفت : با شرایط امروز جوانان ما باید خود را برای مدیریت جهان آماده کنند.
نمی دانم این گفته را چگونه تفسیر کنیم!!! ۲۷ سال پیش عده ای جوان بی تجربه اما مبارز در دوران جوانی شان سکان اداره کشوری انقلاب زده و به هم ریخته را در دست گرفتند. در تلاش و فداکاری آنان در آن دوران شکی نیست اما عجبا که برخی از آنان اکنون نیز با همان رویه اما با قیافه های پیر و فرسوده و بعضا مغز های دمانس گرفته در اثر کهولت سن هنوز هم حاضر نیستند باز نشسته شوند و جای خود را به نیروهای جوان و تازه نفس دهند. در عوض جوانان پر انرژی و مبارز امروز که دلشان برای ذره ای پیشرفت و اصلاح در وطنشان می تپد دسته دسته یا از کشور فرار می کنند و یا زندانی می شوند و یا با ستاره ای بر دوششان از تحصیل محروم می شوند و یا با دادگاهی ساختگی مجبور به سکوت شده و در انزوا فرو می روند. شاید آقای احمدی نژاد در یافته است که اینگونه حذفها دیگر پاسخگو و کفاف خیل عظیم جوانان مبارز ایرانی را نمی دهد و آنان با این ترفند ها قابل کنترل نیستند و از طرفی می بیند که در کشور نیز بدلیل کنگر خوردن و لنگر انداختن عده ای قدرت طلب در پشت میز های مدیریتی ایران زمین جایی برای این جوانان امروز باقی نمانده است و لذا به فکر صدور مدیر (البته با همان تخفیف قابل توجهی که در جریان صدور گاز به هند و پاکستان متعهد شد)، افتاده است. البته شاید هم این تحلیل درست نباشد و صحیح آن است که آقای رئیس جمهور پس از دو سال و اندی مدیریت موفق و محیر العقول در کشور دریافته است که بایستی دستاوردهای شگفت انگیز این مدیریت را به کشورهای به ظاهر توسعه یافته که در قحطی مدیر مخلص به سر می برند صادر کند. لذا یکی از جوانان ایرانی موفق در عرصه مدیریت، از نوع عدالت محور مهرورزانه، برنامه های مدیریتی خود را برای اداره جهان به شرح ذیل اعلام نمود: "نظر به اهمیت مدیریت جهان ٬ بنده به عنوان یک جوان ایرانی فعلاًبرنامه های اقتصادی خود را برای اداره جهان بشرح زیر اعلام میکنم .لازم بذکر است که این برنامه ها قبلاً در ایران با موفقیت به اجرا در آمده و جای هیچ گونه نگرانی نیست. ۱-افزایش میانگین تورم اقتصادی در جهان به نرخ غیرقابل باور بالای ۲۵ درصد در عرض کمتر از ۱ سال (۱۰۰ ٪ تضمینی). ۲- کاهش سریع نرخ سرمایه گذاریهای خارجی در کشورهای مختلف و رساندن آن به صفر در عرض کمتر از ۱ سال و قطع وابستگی کشورها (۱۰۰ ٪ تضمینی). ۳- خالی کردن ذخایر مالی و ارزی کشورها در کمتر از ۱ سال (اینهم تضمینی). ۴- ورشکستگی و تعطیلی صنایع با اتخاذ سیاستهای موثر اقتصادی در اسرع وقت کسب رتبه های ممتاز (از آخر ) در زمینه های مختلف از جمله جذب توریست ٬ سرمایه گذاری خارجی ٬ امنیت اقتصادی ٬ حقوق بشر و آزادیهای فردی ٬ فرصت های اقتصادی برابر و ... ۵-کنترل و اداره و در صورت لزوم تعطیلی مطبوعات و رسانه ها و وبسایت های منتقد. ۶-توقیف کتب و نشریات و محصولات فرهنگی و هنری منتقد و مخالف در اسرع وقت با کمترین هزینه. جهت کسب اطلاعات بیشتر و شرکت در مزایده با دفتر ریاست جمهوری ایران تماس حاصل نمائید." |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و یکم دی 1386ساعت 8:25 توسط داود روشنی |
|
|
روز یکشنبه گذشته متکی وزیر خارجه در اظهاراتی بهتآور، منتقدان وزارت خارجه را مورد حمله قرار داد و گفت که سهم ایران از دریای خزر چیزی حدود 3/11 درصد است! متکی همچنین گفت: «سهم ایران از این دریا هیچگاه 50 درصد نبودهاست. این رقم نه منطقی است و نه قراردادی درباره آن وجود داشتهاست.» بدنبال آن آقای حسینی سخنگوی وزارت خارجه تحت فشار ناظران سیاسی در نشست خبری صبح دوشنبه خود تاکید کرد که «ایران هرگز از سهم 20 درصدی خود از خزر كوتاه نخواهد آمد». این در حالی است که دولت نهم همواره مدعی تحرک دیپلماتیک و دیپلماسی طلبکارانه بوده است و دیپلماسی تمامی دورههای پیشین را به «ضعف» و «وادادگی» متهم میکند، عملکرد این دولت در زمینه رژیم حقوقی دریای خزر متاسفانه نشان میدهد که منافع ملی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. آخرین اجلاس رژیم حقوقی دریای خزر که با حضور ولادیمیر پوتین در تهران برگزار شد یکی از نمونههای رفتارهای هیجانزده دولت نهم است. تا آن جا که روسای جمهور آذربایجان و روسیه در حضور رئیسجمهور ایران رسماً تصریح کردند که توافقنامههای قبلی اتحاد جماهیر شوروی را به رسمیت نمیشناسند و هرگز به سهم 50 درصدی ایران تن نخواهند داد. این در حالی بود که بر اساس بیانیه این کشورها پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، این کشورها باید به توافقات قبلی شوروی پایبند بمانند که سهم 50درصدی ایران از خزر یکی از این توافقات است.
از سوی دیگر سعید جلیلی دبیر جدید شورای عالی امنیت ملی روز یکشنبه در مصاحبهای از عنوان «خلیج دوستی» به جای خلیج فارس نام برد. استفاده از این واژه آن هم در شرایطی که ایرانیان به شدت نسبت به تحرکات برخی کشورهای عربی برای تغییر نام «خلیجفارس» به «خلیجعربی» نگران هستند، باعت تعجب و حیرت ناظران شد. سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز روز دوشنبه در پاسخ به سئوال خبرنگاری در خصوص طرح واژه «خلیج دوستی» از طرف دبیر شورای عالی امنیت ملی گفت: خلیج فارس، تا ابد خلیج فارس خواهد بود. این امر واضحی است که در شرایطی که برخی قدرتها می کوشند نام مجعول «خلیج عربی» را تبلیغ کنند، مقامات جمهوری اسلامی باید از هرگونه اظهاراتی که شایبه نرمش آنها را به ذهن متبادر میسازد خودداری نمایند. این دو موضوع را بگذارید در کنار توافق چند ماه پیش دولت با دول پاکستان و هند مبنی بر فروش گاز صادراتی آتی ایران به این دو کشور با قیمت یک سوم قیمت اصلی که البته با این تخفیف فوق العاده هم هند باز هم حاضر نشد پای میز مذاکره بنشیند. با مروری بر این وقایع به نظر میرسد دولت در زمینه سیاست خارجی و حفظ منافع ملی هم مانند عرصه های دیگر ضعیف و بی کفایت است چرا که در تاریخ دولت جمهوری اسلامی چنین وادادگی هایی سابقه نداشته است. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم دی 1386ساعت 21:6 توسط داود روشنی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
نامم داود روشنی در بهمن ماه 1354 در ارومیه بدنیا آمدم. در بهمن ماه 1373 وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شدم و فعالیتهای علمی, فرهنگی و سیاسی خود را آغاز نمودم.
مهمترین دغدغه ام جلوگیری از انحراف آرمانهای انقلاب 57 است. انقلابی که مهمترین خواسته اش آزادى، استقلال و مردمسالاری دینی بود. دغدغه دیگرم مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوانان مستعد ایرانی است. همیشه در این اندیشه ام که چرا همه مسائل جامعه ما به نوعی ریشه در سیاست دارد شاید ما ضعیف هستیم شاید هم بیش از حد سیاسی فکر می کنیم. چگونه می شود از این مشکلات عبور کرد؟ نمی دانم. باید بیشتر بخوانم و بیشتر بیاندیشم. حادثه کوی دانشگاه در 18 تیر 1378 نقطه عطفی در فعالیت سیاسی من بود. با اینکه این حادثه مرا دچار تالمات روحی و جسمی فراوان نمود پس از یک سال توانستم بر احساساتم فائق آیم و بخاطر احساس مسوولیتی که داشتم تصمیم گرفتم حوادث کوی دانشگاه را مکتوب نمایم تا برای دانشجویان آینده باقی بماند و از طرفی از تحریفات گسترده این حادثه جلوگیری کنم. در اواخر دولت اصلاحات کتاب "فریاد کوی" که "روایتی دانشجویی از حوادث کوی دانشگاه تهران در 18 تیر 1378" است برای انتشار مجوز کامل گرفت و آن مصادف بود با انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری و ششمین سالگرد حادثه کوی دانشگاه و پس از آن استقرار دولت جدید. کتاب "فریاد کوی" چاپ شد اما پخش آن توسط تیم جدید وزارت ارشاد با روش غیر قانونی و بدون دلیل منطقی متوقف گردید. هنوز امیدوار هستم که امکان پخش و چاپ مجدد آن را فراهم کنم چون بنا به قول صاحبنظران جناحهای مختلف سیاسی این کتاب کاملا بی طرفانه و منصفانه و مودبانه نگاشته شده است. اندیشه هایم بر حس آرمان خواهانه و آرمان گرایانه ام استوار است. اینجا مینویسم به عنوان یک ایرانی مسلمان, آزادیخواه, جمهوری خواه, تابوشکن, منتقد و امیدوار. |
| پیوندهای روزانه |
|
مجلس به فوریت طرح ماهواره رای نداد افزايش شمار دختران در دانشگاهها دستاوردي براي نظام نيست، يك بيماري اجتماعي است همکاری شرقی معلم شهید درباره انرژی هسته ای آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|