![]() |
![]() |
|
| کی میتونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه... |
|
میر حسین موسوی عزیز ما اگر زبانم لال در انتخابات آتی شکست بخورد از احمدی نژاد شکست نخواهد خورد بلکه از ستاد فشل و ضعیف مملو از آدمهای تشنه قدرت و پست و مقام اما نالایق شکست خواهد خورد!
این همه جوان بی ادعا و پر شور خواستار تغییر در حال تلاش برای رای آوری میر حسین هستند اما تمامی امکانات و ستاد مرکزی میر حسین در اختیار افرادی است که نه تنها سابقه فعالیت انتخاباتی ندارند بلکه استعداد این کار را هم ندارند. اگر وارد طبقات ستاد میر حسین شوی انبوه مگسان دور شیرینی را می بینی که با کت و شلوار اتوکرده در حال روزنامه خوانی و چایی خوردن و بحث های فرسایشی سیاسی هستند اما دریغ از یک تلاش خارج از ستاد! در سوی دیگر جوانان حامی میر حسین که اکثر آنها جوانان با تجربه در امر تبلیغات در انتخاباتهای گذشته هستند در به در دنبال بودجه برای اجرایی کردن برنامه های تبلیغی خود در طبقات این ستاد بالا و پایین می روند.( البته بنده منکر حضور برخی افراد لایق و توانمند و با تجربه در این ستاد نیستم اما غالب مسئولین این ستاد این کاره نیستند!) آقایان عزیز بحث سیاسی و چکش کاری افکار ناقص سیاسی مال زمان غیر انتخاباتی است. اکنون همه باید آستینها را بالا بزنیم و وارد توده های مردم شویم برای اقناع کردن مردم به نفع میر حسین! اکنون زمان تبلیغ برای تغییر است و نه زمان خود نمایی! ما جوانها به شما قول می دهیم که اگر پیروز شدیم تمام پست ها و مقامها مال شما و ما هم به خیابانها و دانشگاهها بر می گردیم و از پایین حامی کتک خور میر حسین خواهیم بود اما شما را به خدا در این زمان اندک فضا را برای فعالیتهای تبلیغی و موج آفرینی ما باز بگذارید و مانع کار ما جوانها نشوید! |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 19:29 توسط داود روشنی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
نامم داود روشنی در بهمن ماه 1354 در ارومیه بدنیا آمدم. در بهمن ماه 1373 وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شدم و فعالیتهای علمی, فرهنگی و سیاسی خود را آغاز نمودم.
مهمترین دغدغه ام جلوگیری از انحراف آرمانهای انقلاب 57 است. انقلابی که مهمترین خواسته اش آزادى، استقلال و مردمسالاری دینی بود. دغدغه دیگرم مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوانان مستعد ایرانی است. همیشه در این اندیشه ام که چرا همه مسائل جامعه ما به نوعی ریشه در سیاست دارد شاید ما ضعیف هستیم شاید هم بیش از حد سیاسی فکر می کنیم. چگونه می شود از این مشکلات عبور کرد؟ نمی دانم. باید بیشتر بخوانم و بیشتر بیاندیشم. حادثه کوی دانشگاه در 18 تیر 1378 نقطه عطفی در فعالیت سیاسی من بود. با اینکه این حادثه مرا دچار تالمات روحی و جسمی فراوان نمود پس از یک سال توانستم بر احساساتم فائق آیم و بخاطر احساس مسوولیتی که داشتم تصمیم گرفتم حوادث کوی دانشگاه را مکتوب نمایم تا برای دانشجویان آینده باقی بماند و از طرفی از تحریفات گسترده این حادثه جلوگیری کنم. در اواخر دولت اصلاحات کتاب "فریاد کوی" که "روایتی دانشجویی از حوادث کوی دانشگاه تهران در 18 تیر 1378" است برای انتشار مجوز کامل گرفت و آن مصادف بود با انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری و ششمین سالگرد حادثه کوی دانشگاه و پس از آن استقرار دولت جدید. کتاب "فریاد کوی" چاپ شد اما پخش آن توسط تیم جدید وزارت ارشاد با روش غیر قانونی و بدون دلیل منطقی متوقف گردید. هنوز امیدوار هستم که امکان پخش و چاپ مجدد آن را فراهم کنم چون بنا به قول صاحبنظران جناحهای مختلف سیاسی این کتاب کاملا بی طرفانه و منصفانه و مودبانه نگاشته شده است. اندیشه هایم بر حس آرمان خواهانه و آرمان گرایانه ام استوار است. اینجا مینویسم به عنوان یک ایرانی مسلمان, آزادیخواه, جمهوری خواه, تابوشکن, منتقد و امیدوار. |
|
RSS
|