![]() |
![]() |
|
| کی میتونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه... |
|
دو سه روزی است که احساس می کنم موج مردمی در حمایت از میر حسین موسوی در درون جامعه در حال شکل گیری است و این به مدد تلاش جوانان مخلص و درد آشنایی است که نسبت به جامعه و کشور خود احساس مسئولیت می کنند. اندک اندک جوانان پرشور ایرانی به ستادهای جوانان می پیوندند و در سطح جامعه هم نماد مچ بند و شال سبز جایگاه خود را بخصوص میان جوانان پیدا کرده است. خوشبختانه تا روز رای گیری دو هفته فرصت باقی است و ما جوانان هم فرصت کافی برای بارور و کامل نمودن موج حمایت مردمی از میر حسین را داریم.
از طرفی طرفداران افراطی احمدی نژاد هم با مشاهده موج حمایتی از میر حسین اندک اندک دارند تعادل روانی خود را از دست می دهند و در خیابانها و میادین شهر به جوانان حامی میر حسین حمله ور می شوند و فحاشی می کنند و حتی چاقو زنی می کنند نمونه آن حمله و زخمی نمودن دوست پر تلاش و خوبم امین آزاد است که وظیفه فیلمبرداری و تولید کلیپهای تبلیغاتی میر حسین برای ستاد جوانان حامی خاتمی و میر حسین( ستاد ۸۸) را بر عهده دارد. قطعا هر چه به روز رای گیری و تکامل موج مردمی حمایت از میر حسین نزدیک شویم تحرکات غیر قانونی و توحش حامیان افراطی محمود خان هم تشدید خواهد یافت. به دوستانم توصیه اکید دارم که در کمال آرامش و خونسردی در جامعه ظاهر شوند. سلاح ما منطق ماست و افراطیون در مباحثات خیابانی توان مقابله با ما را ندارند برای همین هم به خشونت های فیزیکی دست می یازند. نشانه های پیروزی آشکار شده است بنابر این با امید و نشاط بایستی تلاشهایمان را مضاعف کنیم. مردم در حال ملحق شدن به جوانان مبارز هستند فرصت را غنیمت شماریم برای دوم خردادی دیگر در ۲۲ خرداد به یاری خداوند ان شاءالله.
|
|
+ نوشته شده در
جمعه هشتم خرداد 1388ساعت 20:7 توسط داود روشنی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
نامم داود روشنی در بهمن ماه 1354 در ارومیه بدنیا آمدم. در بهمن ماه 1373 وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شدم و فعالیتهای علمی, فرهنگی و سیاسی خود را آغاز نمودم.
مهمترین دغدغه ام جلوگیری از انحراف آرمانهای انقلاب 57 است. انقلابی که مهمترین خواسته اش آزادى، استقلال و مردمسالاری دینی بود. دغدغه دیگرم مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوانان مستعد ایرانی است. همیشه در این اندیشه ام که چرا همه مسائل جامعه ما به نوعی ریشه در سیاست دارد شاید ما ضعیف هستیم شاید هم بیش از حد سیاسی فکر می کنیم. چگونه می شود از این مشکلات عبور کرد؟ نمی دانم. باید بیشتر بخوانم و بیشتر بیاندیشم. حادثه کوی دانشگاه در 18 تیر 1378 نقطه عطفی در فعالیت سیاسی من بود. با اینکه این حادثه مرا دچار تالمات روحی و جسمی فراوان نمود پس از یک سال توانستم بر احساساتم فائق آیم و بخاطر احساس مسوولیتی که داشتم تصمیم گرفتم حوادث کوی دانشگاه را مکتوب نمایم تا برای دانشجویان آینده باقی بماند و از طرفی از تحریفات گسترده این حادثه جلوگیری کنم. در اواخر دولت اصلاحات کتاب "فریاد کوی" که "روایتی دانشجویی از حوادث کوی دانشگاه تهران در 18 تیر 1378" است برای انتشار مجوز کامل گرفت و آن مصادف بود با انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری و ششمین سالگرد حادثه کوی دانشگاه و پس از آن استقرار دولت جدید. کتاب "فریاد کوی" چاپ شد اما پخش آن توسط تیم جدید وزارت ارشاد با روش غیر قانونی و بدون دلیل منطقی متوقف گردید. هنوز امیدوار هستم که امکان پخش و چاپ مجدد آن را فراهم کنم چون بنا به قول صاحبنظران جناحهای مختلف سیاسی این کتاب کاملا بی طرفانه و منصفانه و مودبانه نگاشته شده است. اندیشه هایم بر حس آرمان خواهانه و آرمان گرایانه ام استوار است. اینجا مینویسم به عنوان یک ایرانی مسلمان, آزادیخواه, جمهوری خواه, تابوشکن, منتقد و امیدوار. |
|
RSS
|