![]() |
![]() |
|
| کی میتونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه... |
|
چند روز پیش جریده فحاش کیهان در تیتری باورنکردنی اصلاح طلبان را به "جنجال فله ای پس از ثبت نام فله ای" متهم نمود. سایر اقتدارگرایان هم اعم از دولتی و غیر دولتی برای موجه جلوه دادن رد صلاحیت فله ای اصلاح طلبان و البته تائید صلاحیت فله ای اقتدار گرایان وابسته به مافیای قدرت و ثروت، اظهار نظرهای مشابهی را کردند. بر اساس برآوردی نزدیک به ۸۰ درصد از اصلاح طلبان و شاید هم بیشتر رد صلاحیت شده اند و بنا به اعتراف شهاب الدین صدر از مسئولان ستاد اقتدار گرایان حدود ۹۵ درصد از تائید صلاحیت شدگان، وابسته به اصولگرایان هستند.
حال با این توضیح مشخص است که پروژه "رد صلاحیت فله ای اصلاح طلبان" مورد وثوق ملت و "تائید صلاحیت فله ای اقتدارگرایان" وابسته به مافیای قدرت و ثروت با هدف تکرار پروژه انتخابات فرمایشی مجلس هفتم صورت گرفته است. عجیب هم نیست که مزه برپایی مجلس فرمایشی بر دهان اقتدارگرایان خوش آمده باشد پس در صدد باز تولید آن هستند. برای جلوگیری از تکرار این پروژه نحس، آقای کریم ارغنده پور با مطلبی با عنوان گزینه های پیش روی اصلاح طلبان پیشنهاداتی را مطرح کرده که نظر خوانندگان را جویا شده است. با توجه به تجربه تحریم انتخابات مجلس هفتم از نظر اینجانب اگر شرایط رد صلاحیت فعلی تغییر نکند گزینه پنجم پیشنهادی آقای ارغنده پور یعنی "انصراف همه نامزدهای اصلاح طلب و اعتراض به روند انتخابات از طریق مشارکت در انتخابات با رای کبود" بهترین گزینه است چون اولا هزينه اش براي مردم كمتر است.ثانیا مخالفت فعال مردم را با روند فعلي اثبات مي كند.ثالثا بعد بين المللي وسيع دارد.رابعا اقتدارگرايان را منفعل و بلكه منزوي مي كند. خامساتاثيرش هم بيشتر از گزينه هاي قبلي است. معتقد هستم حتی تهدید اصلاح طلبان به اجرای این تصمیم، اقتدارگرایان را به وحشت انداخته و آنها را مجبور به تمکین به خواسته های معقول مردم و اصلاح طلبان خواهد کرد و اگر هم تمکین نکنند پس از انتخابات مجبورند هزینه سنگینی را با رسوایی خودشان متحمل شوند. شما نیز می توانید نظر خود را در مورد چگونگی شرکت در انتخابات در این آدرس اعلام نمائید. خواندن این مطلب هم با عنوان "امام به نظامیان: اوضاع مجلس به شما ربطی ندارد" حجت را بر خیلی ها تمام خواهد کرد. |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هفتم بهمن 1386ساعت 20:59 توسط داود روشنی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
نامم داود روشنی در بهمن ماه 1354 در ارومیه بدنیا آمدم. در بهمن ماه 1373 وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شدم و فعالیتهای علمی, فرهنگی و سیاسی خود را آغاز نمودم.
مهمترین دغدغه ام جلوگیری از انحراف آرمانهای انقلاب 57 است. انقلابی که مهمترین خواسته اش آزادى، استقلال و مردمسالاری دینی بود. دغدغه دیگرم مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوانان مستعد ایرانی است. همیشه در این اندیشه ام که چرا همه مسائل جامعه ما به نوعی ریشه در سیاست دارد شاید ما ضعیف هستیم شاید هم بیش از حد سیاسی فکر می کنیم. چگونه می شود از این مشکلات عبور کرد؟ نمی دانم. باید بیشتر بخوانم و بیشتر بیاندیشم. حادثه کوی دانشگاه در 18 تیر 1378 نقطه عطفی در فعالیت سیاسی من بود. با اینکه این حادثه مرا دچار تالمات روحی و جسمی فراوان نمود پس از یک سال توانستم بر احساساتم فائق آیم و بخاطر احساس مسوولیتی که داشتم تصمیم گرفتم حوادث کوی دانشگاه را مکتوب نمایم تا برای دانشجویان آینده باقی بماند و از طرفی از تحریفات گسترده این حادثه جلوگیری کنم. در اواخر دولت اصلاحات کتاب "فریاد کوی" که "روایتی دانشجویی از حوادث کوی دانشگاه تهران در 18 تیر 1378" است برای انتشار مجوز کامل گرفت و آن مصادف بود با انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری و ششمین سالگرد حادثه کوی دانشگاه و پس از آن استقرار دولت جدید. کتاب "فریاد کوی" چاپ شد اما پخش آن توسط تیم جدید وزارت ارشاد با روش غیر قانونی و بدون دلیل منطقی متوقف گردید. هنوز امیدوار هستم که امکان پخش و چاپ مجدد آن را فراهم کنم چون بنا به قول صاحبنظران جناحهای مختلف سیاسی این کتاب کاملا بی طرفانه و منصفانه و مودبانه نگاشته شده است. اندیشه هایم بر حس آرمان خواهانه و آرمان گرایانه ام استوار است. اینجا مینویسم به عنوان یک ایرانی مسلمان, آزادیخواه, جمهوری خواه, تابوشکن, منتقد و امیدوار. |
| پیوندهای روزانه |
|
مجلس به فوریت طرح ماهواره رای نداد افزايش شمار دختران در دانشگاهها دستاوردي براي نظام نيست، يك بيماري اجتماعي است همکاری شرقی معلم شهید درباره انرژی هسته ای آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|