تبليغاتX
این حرفها - جمهوری اسلامی یا حکومت اسلامی؟!
کی میتونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه...
عده ای از دوستان عزیزم از بنده نظرم را در مورد انتخابات خواستند. هر چند در پست قبلی اشاره کردم اما مطالب دیگری و البته دلایلی برای لزوم شهامت اصلاح طلبان در مقطع فعلی به عرض می رسانم:

   این مقطع به نظر من مقطع بسیار حساسی در تاریخ جمهوری اسلامی است. با نگاهی به شرایط می بینیم که برای اولین بار اختیار تایید یا رد صلاحیتها بطور مستقیم به نظامیان(مشخصا سه سردار سپاه) سپرده شد آن هم نظامیانی که متعلق به تندروترین طیف اصولگرایان هستند که حتی دیگر اصولگرایان را هم بر نمی تابند چه رسد به اصلاح طلبان. بعدا در این مورد به تفصیل خواهم نوشت. از طرفی عزم عده ای تند رو برای تعیین تکلیف قطعی انتخابات قبل از برگزاری آن نشان از عزم آنها برای تبدیل جمهوری اسلامی به حکومت اسلامی است.

   از طرفی شرایط پیش آمده، امکان شرکت اصلاح طلبان و البته بخشی از اصولگرایان را در انتخابات بطور کامل سلب کرده است بنابر این چند گزینه پیش روی اصلاح طلبان است:

   ۱- عدم شرکت بدون اعلام تحریم: این مورد ضمن اینکه در انتخابات مجلس هفتم امتحان خود را پس داده، نشان از عدم شهامت اصلاح طلبان در مقاومت واقعی است و چیزی جز ترس را القا نمی کند و نتیجه آن هم از قبل معلوم است. اما چون این مقطع دیگر بحث موجودیت نظام جمهوری اسلامی است، به نظر من هزینه بیشتری نسبت به انتخابات هفتم را برای اصلاح طلبان دارد.

   ۲-اعلام تحریم انتخابات و درخواست از مردم برای عدم شرکت: اصلاح طلبانی که من می شناسم  شهامت چنین حرکتی را ندارند و اگر هم چنین کنند این به معنی خروج رسمی اصلاح طلبان از نظام و تبدیل آنان به اپوزیسیون خارج نظام خواهد بود و راه را برای سرکوب های بعدی از سوی اقتدارگرایان هموار می کند و این همان منظور اقتدار گرایان است. در این صورت جمهوری اسلامی به طور غیر رسمی تبدیل به حکومت اسلامی خواهد شد.

   ۳-اعلام شرکت در انتخابات با رای کبود اعتراضی: این گزینه ضمن اینکه اصلاح طلبان را درون نظام برای فعالیتهای آتی حفظ می کند، راه را بر اقتدارگرایان برای سرکوب بیشتر می بندد و البته هزینه زیادی را برای آنان دارد و مطمئنم پایه های آنان را سست خواهد کرد. اما این گزینه ضمن اینکه شهامت می خواهد البته اعتماد به نفس هم می خواهد. اصلاح طلبان پس از شکستهای گذشته در چند انتخابات، امید خود را برای بسیج توده های مردم از دست داده اند و سعی می کنند کمتر به بسیج مردم حول خواسته های برحق خود بیاندیشند. اما در این مقطع باید بدانند که مردم منتظر فرصتند تا با حاکمیت موجود و بطور مشخص با دولت لج بازی کرده و ضرب شست نشان دهند. بنابراین حاضرند حرکت اعتراضی فعالانه ای در این مقطع داشته باشند به شرطی که سازماندهی شوند یعنی بطور رسمی دعوت شوند. اصلاح طلبان باید از این فرصت استفاده کنند. دیگر فواید این گزینه را در پست قبلی نوشته ام. تنها فاکتور مورد نیاز برای این حرکت جرات و شهامت است. آیا کسی هست از خود هزینه کند؟؟؟ 

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 14:43  توسط داود روشنی | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
نامم داود روشنی در بهمن ماه 1354 در ارومیه بدنیا آمدم. در بهمن ماه 1373 وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شدم و فعالیتهای علمی, فرهنگی و سیاسی خود را آغاز نمودم.
مهمترین دغدغه ام جلوگیری از انحراف آرمانهای انقلاب 57 است. انقلابی که مهمترین خواسته اش آزادى، استقلال و مردمسالاری دینی بود. دغدغه دیگرم مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوانان مستعد ایرانی است. همیشه در این اندیشه ام که چرا همه مسائل جامعه ما به نوعی ریشه در سیاست دارد شاید ما ضعیف هستیم شاید هم بیش از حد سیاسی فکر می کنیم. چگونه می شود از این مشکلات عبور کرد؟ نمی دانم. باید بیشتر بخوانم و بیشتر بیاندیشم.
حادثه کوی دانشگاه در 18 تیر 1378 نقطه عطفی در فعالیت سیاسی من بود. با اینکه این حادثه مرا دچار تالمات روحی و جسمی فراوان نمود پس از یک سال توانستم بر احساساتم فائق آیم و بخاطر احساس مسوولیتی که داشتم تصمیم گرفتم حوادث کوی دانشگاه را مکتوب نمایم تا برای دانشجویان آینده باقی بماند و از طرفی از تحریفات گسترده این حادثه جلوگیری کنم. در اواخر دولت اصلاحات کتاب "فریاد کوی" که "روایتی دانشجویی از حوادث کوی دانشگاه تهران در 18 تیر 1378" است برای انتشار مجوز کامل گرفت و آن مصادف بود با انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری و ششمین سالگرد حادثه کوی دانشگاه و پس از آن استقرار دولت جدید. کتاب "فریاد کوی" چاپ شد اما پخش آن توسط تیم جدید وزارت ارشاد با روش غیر قانونی و بدون دلیل منطقی متوقف گردید. هنوز امیدوار هستم که امکان پخش و چاپ مجدد آن را فراهم کنم چون بنا به قول صاحبنظران جناحهای مختلف سیاسی این کتاب کاملا بی طرفانه و منصفانه و مودبانه نگاشته شده است.
اندیشه هایم بر حس آرمان خواهانه و آرمان گرایانه ام استوار است. اینجا مینویسم به عنوان یک ایرانی مسلمان, آزادیخواه, جمهوری خواه, تابوشکن, منتقد و امیدوار.


نوشته های پیشین
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
پیوندها
سید محمد خاتمی
محمد علی ابطحی
عمادالدین باقی
علي شكوري راد
هادی حیدری
حاج محسن رشيد
هادي حبيبي
فخرالسادات محتشمي پور
محمد باقر قاليباف
داود دشتبانی
مصطفی معین
محمد رضا يزدان پناه
سعید ابوطالب
میثم عباسی
علی اکبر ولایتی
16 آذر
‍زنده باد مخالف من
همراه و همراز
قاصدک
طرفداران سید محمد خاتمی
فرید مدرسی
حنیف مزروعی
محمد جواد روح
محمد علي نجفي
معصومه ابتكار
پيمان خواجوي
سيد حميد متقي
كاظم
آب باريكه
مسيح علي نژاد
مهدي محموديان
مجيد(از لس آنجلس تا قزوين)
‍‍‍‍‍حسين نوراني نژاد
مصطفي رسته مقدم
فریاد دانشجو
علي اكبر هاشمي رفسنجاني
ايران روز
هم آوا
سپيدار
عارف آزاد
سعيد نور محمدي
اميد مهاجر
احسان مهرابي
علي باقري
مجمع اصلاحاتيون
محمد حسین زارع
علیرضا رئيسي
صبح خورشيد
دكتر محمد رضا آقاابراهيمي
بزغاله
بهار سیدنی
حضرت خضر
غریبه سیاسی
میثم
نيما پارسي
پوريا اكبرزاده
قانون دانان قانون شکن
دکتر پرتقالی
پزشک نیمه دیوانه
مکتب روزبه
زمهرير
مجمع جوانان اصلاح طلب
فرید صلواتی
آرمین سنائی
طرفداران خاتمی (ستاد 88 استان تهران)
قدی بر فراز دیوارهای شهر
جلال رحمانی
پزشک 78
تلنگر
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

NO WAR مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
 
انجمن‌هاي وب‌زيست - لينك باكس تمام اتوماتيك وب‌زيست - فروشگاه - سیستم چت و گفتگو