این مقطع به نظر من مقطع بسیار حساسی در تاریخ جمهوری اسلامی است. با نگاهی به شرایط می بینیم که برای اولین بار اختیار تایید یا رد صلاحیتها بطور مستقیم به نظامیان(مشخصا سه سردار سپاه) سپرده شد آن هم نظامیانی که متعلق به تندروترین طیف اصولگرایان هستند که حتی دیگر اصولگرایان را هم بر نمی تابند چه رسد به اصلاح طلبان. بعدا در این مورد به تفصیل خواهم نوشت. از طرفی عزم عده ای تند رو برای تعیین تکلیف قطعی انتخابات قبل از برگزاری آن نشان از عزم آنها برای تبدیل جمهوری اسلامی به حکومت اسلامی است.

   از طرفی شرایط پیش آمده، امکان شرکت اصلاح طلبان و البته بخشی از اصولگرایان را در انتخابات بطور کامل سلب کرده است بنابر این چند گزینه پیش روی اصلاح طلبان است:

   ۱- عدم شرکت بدون اعلام تحریم: این مورد ضمن اینکه در انتخابات مجلس هفتم امتحان خود را پس داده، نشان از عدم شهامت اصلاح طلبان در مقاومت واقعی است و چیزی جز ترس را القا نمی کند و نتیجه آن هم از قبل معلوم است. اما چون این مقطع دیگر بحث موجودیت نظام جمهوری اسلامی است، به نظر من هزینه بیشتری نسبت به انتخابات هفتم را برای اصلاح طلبان دارد.

   ۲-اعلام تحریم انتخابات و درخواست از مردم برای عدم شرکت: اصلاح طلبانی که من می شناسم  شهامت چنین حرکتی را ندارند و اگر هم چنین کنند این به معنی خروج رسمی اصلاح طلبان از نظام و تبدیل آنان به اپوزیسیون خارج نظام خواهد بود و راه را برای سرکوب های بعدی از سوی اقتدارگرایان هموار می کند و این همان منظور اقتدار گرایان است. در این صورت جمهوری اسلامی به طور غیر رسمی تبدیل به حکومت اسلامی خواهد شد.

   ۳-اعلام شرکت در انتخابات با رای کبود اعتراضی: این گزینه ضمن اینکه اصلاح طلبان را درون نظام برای فعالیتهای آتی حفظ می کند، راه را بر اقتدارگرایان برای سرکوب بیشتر می بندد و البته هزینه زیادی را برای آنان دارد و مطمئنم پایه های آنان را سست خواهد کرد. اما این گزینه ضمن اینکه شهامت می خواهد البته اعتماد به نفس هم می خواهد. اصلاح طلبان پس از شکستهای گذشته در چند انتخابات، امید خود را برای بسیج توده های مردم از دست داده اند و سعی می کنند کمتر به بسیج مردم حول خواسته های برحق خود بیاندیشند. اما در این مقطع باید بدانند که مردم منتظر فرصتند تا با حاکمیت موجود و بطور مشخص با دولت لج بازی کرده و ضرب شست نشان دهند. بنابراین حاضرند حرکت اعتراضی فعالانه ای در این مقطع داشته باشند به شرطی که سازماندهی شوند یعنی بطور رسمی دعوت شوند. اصلاح طلبان باید از این فرصت استفاده کنند. دیگر فواید این گزینه را در پست قبلی نوشته ام. تنها فاکتور مورد نیاز برای این حرکت جرات و شهامت است. آیا کسی هست از خود هزینه کند؟؟؟