![]() |
![]() |
|
| کی میتونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه... |
|
عید باستانی و ایرانی نوروز را به همه دوستان عزیزم و خوانندگان محترم وبلاگم تبریک می گویم.
رسول منتجب نیا قائم مقام حزب اعتماد ملی در تاریخ دوم فروردین پس از شکست در انتخابات مجلس بدلیل عدم قرار گرفتن نامش در لیست ائتلاف اصلاح طلبان با نام "یاران خاتمی"، نامه ای به ظاهر دوستانه و اما در واقع سراسر توهین و تهمت به سید محمد خاتمی ارسال نمود. در این نامه وی با گلایه از اینکه نامش در فهرست یاران خاتمی قرار نگرفته بود خاتمی را مدیون حمایتهای خویش و کروبی طی سالهای دولت اصلاحات دانست و با گلایه از اینکه خاتمی توسط چندین تن محاصره و مصادره شده، خاتمی را به نزدیکی با کروبی دعوت کرده است. این در حالی است که همه می دانند که این خاتمی نبود که از کروبی فاصله گرفت بلکه این کروبی و منتجب نیا و گرامی مقدم و چند تن دیگر بودند که رسانه های اقتدار گرا و بخش خبری ۳۰/۲۰ رسانه به ظاهر ملی را بعنوان ابزاری برای توهین و تخریب خاتمی و یارانش بکار گرفتند. از طرفی تنها حزبی از اصلاح طلبان که حاضر به ائتلاف با دیگران نشد حزب اعتماد ملی بود چون خود را بی نیاز از دیگر اصلاح طلبان می دید. حال چه شده است که از قرار نگرفتن نامشان در لیست ائتلاف گله مندند؟ آنها خیال می کردند که با تخریب اصلاح طلبان و بده بستان های پشت پرده با اقتدارگرایان می توانند جایگاه اصلاح طلبان واقعی را غصب نموده و برای خود سهمی از کرسی های مجلس با کمک اقتدارگرایان فراهم نمایند. از طرفی آنان وزنه بیش از حد وزنه واقعی، نزد افکار عمومی برای خود قائل بودند.این بلند پروازی ها آنان را برای تخریب و توهین بی پروا به اصلاح طلبان ترغیب می نمود. اما حال که نتیجه انتخابات مجلس مشخص شده و تنها آن عده از اعضای اعتماد ملی که نامشان در لیست ائتلاف اصلاح طلبان(یاران خاتمی) قرار گرفته بود توانستند رای قابل قبولی کسب کنند( جواد اطاعت ، سید کامل تقوی نژاد و ابوالفضل شکوری و...)، همه می بینند که برای اقتدارگرایان، تفاوتی میان اصلاح طلب کند رو و تند رو و میانه رو وجود ندارد و کروبی و منتجب نیا ضمن اینکه بی اعتنایی و عدم اقبال مردم را نسبت به خود به عینه مشاهده کردند و مقبولیت خود را در پایینترین حد نسبت به دیگر گروههای سیاسی اعم از اقتدارگرا و اصولگرا و اصلاح طلب دیدند، احساس می کنند که از اقتدارگرایان بازی خورده اند و از اینجا مانده و از آنجا رانده شده اند. اما اکنون نیز بجای عذر خواهی و تلاش برای زدودن اختلافات، افرادی چون منتجب نیا با نامه ای به ظاهر دوستانه اما در واقع با عقده گشایی به قصد انتقام، شخص خاتمی را مورد حمله قرار می دهد. نامه را می توانید اینجا بخوانید |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 17:38 توسط داود روشنی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
نامم داود روشنی در بهمن ماه 1354 در ارومیه بدنیا آمدم. در بهمن ماه 1373 وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شدم و فعالیتهای علمی, فرهنگی و سیاسی خود را آغاز نمودم.
مهمترین دغدغه ام جلوگیری از انحراف آرمانهای انقلاب 57 است. انقلابی که مهمترین خواسته اش آزادى، استقلال و مردمسالاری دینی بود. دغدغه دیگرم مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوانان مستعد ایرانی است. همیشه در این اندیشه ام که چرا همه مسائل جامعه ما به نوعی ریشه در سیاست دارد شاید ما ضعیف هستیم شاید هم بیش از حد سیاسی فکر می کنیم. چگونه می شود از این مشکلات عبور کرد؟ نمی دانم. باید بیشتر بخوانم و بیشتر بیاندیشم. حادثه کوی دانشگاه در 18 تیر 1378 نقطه عطفی در فعالیت سیاسی من بود. با اینکه این حادثه مرا دچار تالمات روحی و جسمی فراوان نمود پس از یک سال توانستم بر احساساتم فائق آیم و بخاطر احساس مسوولیتی که داشتم تصمیم گرفتم حوادث کوی دانشگاه را مکتوب نمایم تا برای دانشجویان آینده باقی بماند و از طرفی از تحریفات گسترده این حادثه جلوگیری کنم. در اواخر دولت اصلاحات کتاب "فریاد کوی" که "روایتی دانشجویی از حوادث کوی دانشگاه تهران در 18 تیر 1378" است برای انتشار مجوز کامل گرفت و آن مصادف بود با انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری و ششمین سالگرد حادثه کوی دانشگاه و پس از آن استقرار دولت جدید. کتاب "فریاد کوی" چاپ شد اما پخش آن توسط تیم جدید وزارت ارشاد با روش غیر قانونی و بدون دلیل منطقی متوقف گردید. هنوز امیدوار هستم که امکان پخش و چاپ مجدد آن را فراهم کنم چون بنا به قول صاحبنظران جناحهای مختلف سیاسی این کتاب کاملا بی طرفانه و منصفانه و مودبانه نگاشته شده است. اندیشه هایم بر حس آرمان خواهانه و آرمان گرایانه ام استوار است. اینجا مینویسم به عنوان یک ایرانی مسلمان, آزادیخواه, جمهوری خواه, تابوشکن, منتقد و امیدوار. |
| پیوندهای روزانه |
|
مجلس به فوریت طرح ماهواره رای نداد افزايش شمار دختران در دانشگاهها دستاوردي براي نظام نيست، يك بيماري اجتماعي است همکاری شرقی معلم شهید درباره انرژی هسته ای آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|